கர்ம யோகா என்பது என்ன?

ஒரு சிறுகதையைச் சொல்லி விளக்குகிறேன்.

மதுரையைச் சேர்ந்த ஒரு பெரிய பணக்காரன் முருகவேலுக்கு டுன்னு, முன்னு, நுன்னு என்ற மூன்று மகன்கள் இருந்தனர்.

அவர்கள் பருவ வயதை எட்டியதும் முருகவேல் அவர்களுக்கு தன் சொத்தில் பங்கு கொடுக்க முடிவு செய்தார். மூவருக்கும் சரி சமமாக வயல்களும், மாளிகைகளும், ரொக்கப் பணமும் வழங்கி அனுப்பினார்.

ஆறு மாதங்கள் கழித்து டுன்னு தந்தை முருகவேலுக்கு  ஒரு அழைப்பு அனுப்பினார். டுன்னு குடும்பத்துடன் வாழ்ந்து வந்த கிராமத்துக்கு புறப்பட்டார் முருகவேல். கிராமத்தில் நுழைந்ததுமே அவருக்கு ஒரு இனிய அதிர்ச்சி. அவர் மகனுக்குக் கொடுத்த வயல்கள் பல வண்ணங்கள் கலந்த பசுமையாகக் காணப்பட்டன. வயல்களில் பணி செய்யும்  ஆண்களும், பெண்களும் நல்ல உடல் ஆரோக்கியத்துடன், வண்ண வணண ஆடைகள் அணிந்து மலர்ந்த முகமாய் காணப்பட்டனர். வயல்கள் வழியாகப் போய்க்கொண்டிருப்பவர் டுன்னுவின் அப்பா என்பதை அறிந்ததும் வயல்களில் வேலை செய்பவர்கள் அவரது கால்களைத் தொட்டு ஆசீர்வாதம் பெற்றார்கள், டுன்னுவை மனமார பாராட்டினார்கள்.

டுன்னு சமீபத்தில் தொடங்கியுள்ள ஒரு கல்லூரியின் கலாச்சார விழாவிற்கு தன்னை அழைத்திருப்பதாக அறிந்த முருகவேல் நேரடியாக கல்லூரிக்குச் சென்றார். அங்கே மேடைக்கு பின் சுவரில் முருகவேலின் படம் வரையப்பட்டிருந்தது. அப்பாவைப் பார்த்து டுன்னு குடும்பத்துடன் முன் வந்து, அப்பாவின் கால்களைத் தொட்டு ஆசீர்வாதம் பெற்றார். அவரை ஒரு பீடத்தில் அமர வைத்து தன் உரையில் தன் வெற்றிகள் அனைத்துக்கும் அப்பா தான் காரணம் என்று புகழ்ந்தார். அப்பாவுக்காகவே பிரத்தியேகமாக ராஜஸ்த்தானிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்ட அழகான தலைப்பாகையை அப்பாவுக்கு அணிவித்தார். முருகவேலின் மனம் பூரிப்படைந்தது. ஊருக்கு திரும்பிய பின் அவர் எப்பொழுதும் டுன்னுவைப் பற்றியே பேசிக் கொண்டிருப்பார்.

இன்னும் இரண்டு மாதங்கள் கழித்து இரண்டாவது மகன் முன்னுவும் அப்பாவிற்கு அழைப்பு அனுப்பினார்.  முருகவேல் மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடன் புறப்பட்டார். ஆனால் முன்னுவின் கிராமத்தில் நுழைந்ததும் அவருக்கு பெரும் அதிர்ச்சி. அவர் மகனுக்குக் கொடுத்த நிலங்கள் தரிசாகக் கிடந்தன. ஆங்காங்கே முற்செடிகள் மட்டுமே வளர்ந்திருந்தன.

முன்னுவின் வீட்டைச் சென்றடைந்தார் முருகவேல். அங்கே முன்னுவும், அவரின் மனைவியும் சோகமாக உட்கார்ந்திருந்தார்கள். தந்தையைப் பார்த்ததும் அழ ஆரம்பித்தார் முன்னு. "அப்பா, என்னைக் காப்பாத்து. மகன் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கிறான். பணம் கட்ட எங்களுக்கு வசதி இல்லை. நீ கொடுத்தா தான் உண்டு," என்றார் பரிதாபமாக.

அப்பாவுக்கு வருத்தம் தாங்க முடியவில்லை. "உனக்குத்தான் எவ்வளவோ சொத்து கொடுத்தேனே. எல்லாத்தையும் வீணாக்கிட்டியே, சோம்பேறி!" என்று மகனை திட்டினார். பிறகு ஆஸ்பத்திரி செல்வுகளை செலுத்திவிட்டு மனபாரத்துடன் ஊருக்குத் திரும்பினார்.

இன்னும் ஆறு மாதங்கள் ஆகின. மூன்றாவது மகன் நுன்னுவைப் பற்றி எந்தத் தகவலும் வரவில்லை. முருகவேலுக்கு கவலையாக இருந்தது. மகனைத் தேடத் தொடங்கினார். நீண்ட தேடலுக்கு பிறகு நுன்னு இருந்து வந்த ரகசிய முகாமைக் கண்டுபிடித்தார். நுன்னு அனைத்து சொத்துக்களையும் விற்று "எம் ஃபார் மர்டர்" என்னும் ஒரு இயக்கத்தை ஆரம்பித்திருந்தார். அந்த இயக்கத்திற்கு ஐம்பது லட்சம் ரூபாய் கொடுத்தால் நீங்கள் சொன்ன நபரை அவர்கள் கொலை செய்துவிடுவார்கள்.

இதை அறிந்த முருகவேல் மிகுந்த வருத்தப்பட்டார். "ஏன் இப்படியொரு மகனை பெற்றெடுத்தே?" என்று மனைவியைத் திட்டினார்.

இப்பொழுது இக்கதையின் இன்னொரு வடிவம்.

டுன்னு, முன்னு, நுன்னு ஆகிய மூன்று ஆன்மாக்கள் பிறவிக்காக கடவுளுக்கு முன் நிறுத்தப்பட்டன. கடவுள், "இவர்கள் என் மகன்கள். இவர்கள் மூவருக்கும் ஆரோக்கியமான உடலும், மனித மூளையும், 100 வருட வயதும் தந்தையாகிய என் சார்பாக கொடுங்க," என்று உத்திரவிடுகிறான். மூவரும் மனிதர்களாக பிறக்கிறார்கள்.

நாற்பது வருடங்கள் கழித்து கடவுள் தேவர்களுடன் சாவகாசமாக பேசிக் கொண்டிருந்தபோது டுன்னு அவனை அழைப்பது போல் ஒரு உணர்வு கடவுளுக்கு ஏற்பட அவன் புறப்பட்டு டுன்னு வாழும் கிராமத்திற்கு செல்கிறான். அங்கே பசுமை நிறைந்த வயல்களில் அவன் படைத்த ஆண்களும் பெண்களும் சந்தோஷமாக வேலை செய்வதைப் பார்த்து கடவுள் அவர்களை ஆசீர்வதிக்கிறான். பிறகு டுன்னு நடத்தும் கல்லூரிக்குச் செல்கிறான். அங்கே மேடைக்கு பின் சுவர் முழுக்க ஒரு பெரிய சாமி படம்.

விழாவில் ஒரு பெண் பாடகி பக்தி பாடல் பாடிக் கொண்டிருந்தாள். குத்துவிளக்கு ஏற்றப்பட்டு அதன் ஞான ஒளி அனைத்து திசைகளிலும் பரவிக் கொண்டிருந்தது. டுன்னு அவரது உரையில் தான் செய்த சாதனைகள் அனைத்துக்கும் கடவுளே காரணகர்த்தாவாக இருக்கிறான் என்று சொல்லிவிட்டு, "இப்பொழுது கூட அவன் நம் கூடவே இருக்கிறான் என்கிறது என் மனம். நாம் அனைவரும் இவ்வுலகத்தின் உரிமையாளரான, நம்மை அனைவரையும் படைத்தவருமான ஈசனை வணங்கி அவரது அருள் நம் மீது எப்பொழுதும் தொடர வேண்டும் என்று வழிபடுவோம்," என்றதும் விழாவில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் கண்களை மூடி ஈசனை வழிபட்டார்கள்.

தான் படைத்த மக்கள் இவ்வாறு தன்னை நேசிப்பதைக் கண்ட கடவுள் சந்தோஷபட்டான், ஊதுவத்தியின் இனிய வாசனையை பெருமூச்சாகச் சுவாசித்து ரசித்தான், பூஜைக்காக வைக்கப்பட்டிருந்த பழங்களையும், இனிப்புகளையும் சுவைத்தான், திரும்பி வந்து தேவர்களுடன் பேசும்போது அடிக்கடி டுன்னுவைப் பாராட்டிப் பேசுவான்.

இன்னும் இரண்டு வருடங்கள் கழித்து முன்னுவின் அழைப்பில் சென்ற கடவுளுக்கு ஏமாற்றம். முன்னு தன் மனைவியுடன் ஒரு கோயிலில் சாமி சிலைக்கு முன் நின்று, "சாமியே, நான் பிறவி சோம்பேறின்னு உனக்குத் தெரியும். இப்பொழுது பணக் கஷ்டத்தில இருக்கிறேன். எப்படியாவது காப்பாத்து!" என்று வழிபடுவதைக் கேட்டு, "முட்டாள்!" என்று முன்னுக்குக் கேட்காத மொழியில் திட்டி, அவர் பெயரில் ஒரு சிறிய லாட்டரி டிக்கெட் எழுதிவிட்டு மன வருத்தத்தோடு திரும்பினான்.

இன்னும் ஆறு வருடங்கள் நகர்ந்து விட்டன. நுன்னு என்ன செய்கிறான் என்று எந்தத் தகவலும் வரவில்லையே என்ற எண்ணத்தோடு, கடவுள் உலகத்திற்கு வந்து அவன் இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடித்தான்.

நுன்னு ஒரு இரகசியமான இடத்தில் "எம் ஃபார் மர்டர்" என்னும் ஒரு இயக்கத்தை நடத்தி, கூலிக்காக கொலை செய்வதைக் கண்ட கடவுள் கோபமாக வைகுண்டத்திற்கு திரும்பிவிட்டான். பல நாட்கள் யாருடனும் பேசவில்லை. தேவர்கள் "நுன்னு எப்படி இருக்கிறான்?" என்று கேட்டால் அவன் கோபமாக, "அந்த ஆள் என் மகனே இல்லை," என்று சிணுங்குவான்.

நூறு வருடங்கள் முடிந்து, மூன்று நபர்களும் தங்கள் ஆயுளை முடித்து மறுபிறவிக்காக கடவுளுக்கு முன் நிறுத்தப்பட்டார்கள்.

டுன்னுவைக் கண்டு கடவுள் மகிழ்வுற்று, "இவனுக்கு இருப்பதிலேயே மிகச் சிறந்த மூளை கொடுங்க, நல்ல ஆரோக்கியமான, அழகான உடல் கொடுங்க, நூற்றைம்பது வருடங்கள் ஆயுள் கொடுங்க," என்றார். டுன்னு கடவுளின் பாதங்களைத் தொட்டு ஆசீர்வாதம் பெற செல்லும்போது கடவுளே முன் வந்து அவனை செல்லமாக அரவணைத்து தந்தையின் அன்பு செலுத்தினான்.

அடுத்து, முன்னு வந்தபோது கடவுள், "போடா! நான் கொடுத்த சொத்துக்களை உன் சோம்பேறித்தனத்தால் வீணாக்கிவிட்டாய்" என்றான் கோபமாக.

முன்னு கடவுள் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டு, "இனிமேல், நீர் கொடுப்பதை சரியாக பயன்படுத்துவேன்," என்று உறுதியளிக்க, தந்தையான கடவுளின் மனம் உருகி, "சரி, இவனுக்கும் மனித வாழ்வு கொடுங்க," என்று உத்தரவிட்டான். 

நுன்னுவைப் பார்த்ததும் கடவுள், முகத்தில் கோபத்துடன், "இவனுக்கு பாம்பு பிறவி கொடுங்க. இவனைப் பார்ப்பவங்க இவனை விரட்டி விரட்டி அடிக்கட்டும்," என்றான்.

நுன்னு வாய் திறந்து எதையோ சொல்வதற்குள் கடவுள், "போடா!" என்று அவனை நகர்த்த சொன்னான்.

இந்தக் கற்பனை கதை ஒரு முக்கியமான பாடத்தைச் சொல்லிக் கொடுக்கிறது. ஒரு அப்பா தன் குழந்தைகளுக்கு ஒரு சொத்து கொடுத்த பின் மகன்கள் அதை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதை ஆவலாக கவனிப்பார். மகன் உழைத்து, சொத்துக்களை பராமரித்து, அவற்றை நல்ல காரியங்களுக்காக பயன்படுத்தி அப்பாவுக்கு நல்ல பெயர் சேர்த்தால், அப்பா சந்தோஷபடுவார். அவர் சம்பாதித்துக் கொடுத்ததை மகன் தன் சோம்பேறித்தனத்தால் வீணாக்கிவிட்டால், அப்பா வருத்தப்படுவார். மகன் தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட சொத்துக்களைத் தவறான காரியங்களுக்காக பயன்படுத்தி வம்சத்தின் பெயரையே கெடுத்துவிட்டால், அப்பனுக்கு கோபம் வரும். இப்படியொரு மகன் பிறந்திருக்கவே கூடாது என்று அவர் நினைப்பார்.

கடவுளாகிய நமது தந்தை நமக்கு உடல், மூளை, நேரம் ஆகிய சொத்துக்களை கொடுத்திருக்கிறான். நாம் அந்தச் சொத்துக்களை அவனது பெயர் உயர பயன்படுத்துகிறோமா, அவற்றை வீணாக்கி அவன் கொடுத்ததை அவமதிக்கிறோமா, அல்லது அவனுக்கே கெட்ட பெயர் உண்டாக்கும் வகையில் அவன் கொடுத்த சொத்துக்களை அவன் படைத்த மக்களுக்கு பாதகம் விளைவிக்கும் முறையில் பயன்படுத்துகிறோமா என்பதை அவன் கூர்ந்து கவனித்து நம்மை நேசிப்பான், வருத்தப்படுவான் அல்லது நம் மீது கோபப்படுவான்.

கடவுள் கொடுத்திருக்கும் சொத்துக்களை மதித்து அவற்றை நல்ல காரியங்களுக்காக பயன்படுத்துபவன் கர்ம யோகி.

கர்மயோகி எப்பொழுதும் ஏதோ ஒரு ஆக்கபூர்வமான பணியில் ஈடுபட்டு தனக்கு சொத்துக்களாக வழங்கப்பட்ட ஒவ்வொரு உடல் தசையையும், ஒவ்வொரு மூளை நரம்பையும், ஒவ்வோரு நேர நொடியையும் பயனுள்ள முறையில் செலுத்துவான்.

கர்ம யோகா என்பது ஒரு கர்ம யோகியின் வாழ்க்கை முறை.